Strona główna
 
Zoohigiena
SPRAWY HODOWLANE
Hodowla
Zoohigiena
Żywienie
Lęgi
Odchów
Choroby
Użytkowanie
Ekonomika
Trudne pytania
Zakładanie hodowli

 

 

 

 
Wentylacja   
                                     
        Wentylacja
        Dezynfekcja
        Higiena chowu

      Układ oddechowy przepiórki i sama przepiórka, jest wrażliwa na przeciągi 
  i zapylenie powietrza, które mogą spowodować wystąpienie chorób górnych 
  dróg oddechowych. Dlatego dbałość o czystość powietrza jest dla tych ptaków 
  bardzo istotna. Pomieszczenia powinny posiadać sprawną wentylację 
  odpowiednio dobraną do kubatury pomieszczeń i wielkości obsady przepiórek 
  przypadający na 1 m2 w klatkach lub na ściółce, aby jej wydajność nie 
  powodowała radykalnej zmiany warunków w pomieszczeniu hodowlanym 
  na przestrzeni krótkiego okresu czasu. 
     W hodowli klatkowej przy systematycznym sprzątaniu pomiotu z tabletów, 
  powstają małe ilości szkodliwych dla przepiórek gazów: siarkowodór, amoniak,
  i metan. W takiej sytuacji system wentylacji grawitacyjnej  przy możliwości 
  otwierania okien może wystarczyć do ich usówania. Jednak w momencie gdy 
  system pojenia nie utrzymuje kropli wody, lub nie jest wyposażony w spodki 
  wyłapujące krople  wody, które spadają na tablety z pomiotem, powinien 
  być wyposażony w wentylator z możliwością regulacji czasowej jego pracy. 
  Wymóg ten spowodowany jest wzmożonym wydzielaniem się gazów 
  toksycznych dla przepiórek, z szybko gnijącego pomiotu. To samo dotyczy 
  chowu ściółkowego, gdzie jeszcze szybciej dochodzi do fermentacji 
  i rozkładu odchodów, które mogą być przyczyną poważnych chorób naszych 
  ptaków. System mieszany wentylacji, to kratka wentylacyjna grawitacyjna 
  otwarta zaopatrzona w siatkę "moskitierę", oraz wentylator wyciągowy 
  zaopatrzony w regulator czasowy i żaluzję samo otwieraną przez wydmuchiwane
 powietrze. Rysunki poglądowe umieszczone w dziale "ciekawe rozwiązania". 
  O liczbie wentylatorów i kratek wentylacyjnych decyduje przede wszystkim 
  objętość pomieszczenia, liczba ptaków oraz rodzaj ściółki.
  W pomieszczeniu w ciągu jednej godziny konieczna jest siedmiokrotna 
  wymiana powietrza i taką wydajność muszą mieć wentylatory.
  Przy utrzymujących się upałach, zaleca się częstą wymianę ściółki na nową. 
  Wyższe pomieszczenia zapewniają ptakom lepszy mikroklimat. 

  System wentylacyjny powinien działać w sposób łagodny, aby nie 
  powodować zbyt silnych zawirowań powietrza i przeciągów. 
  W pomieszczeniach z przeciągami, wpierw gubią pióra, potem obniża 
  się ich produkcyjność, a w końcu chorują i padają.
            
Dezynfekcja                                                              
     
  Wentylacja
  Higiena chowu
      Ze względu na potencjalne występowanie różnych zarazków chorobotwórczych 
   w otoczeniu naszej przyszłej hodowli, powinniśmy przeprowadzić po zakończeniu 
   danej inwestycji lub modernizacji (pierwotnie nie zasiedlanych przez ptaki lub inne 
   zwierzęta pomieszczeń),  dezynfekcję profilaktyczną przed ich pierwszym 
   zasiedleniem ptakami. 


  Takie postępowanie powinno być standardem  w przyszłych hodowlach. 

  Wykonuje się to po przez spryskanie całego pomieszczenia i urządzeń 
  towarzyszących środkiem dezynfekującym (Virkon, CID 20 albo Polena JK). 
  Odkażone pomieszczenie i urządzenia pozostawia się niezasiedlone przez 
  okres karencji podany na opakowaniu danego roztworu dezynfekującego.
      Jeśli pomieszczenia zasiedlane są po raz kolejny, to przeprowadza się pełną 
  dezynfekcję. Po usunięciu z pomieszczenia przepiórek, demontuje się (jeśli jest to 
  możliwe) całe wyposażenie, myje się je najlepiej wodą pod ciśnieniem (karcher), 
  następnie spryskuje się  płynem dezynfekującym (np. Virkon lub CID 20), 
  i zależnie od stężenia dawki preparatu dezynfekującego (stężenia podane na 
  opakowaniach), myje się je powtórnie i suszy. 
      Ściółkę z pomieszczenia usuwa się poza rejon fermy (nie może ona znajdować 
  się w pobliżu pomieszczeń z ptakami. Samo pomieszczenie po usunięciu ściółki 
  lub pozostałości odchodowych, dokładnie się zamiata następnie myje pod 
  ciśnieniem (jeśli jest to możliwe), zwracając pilną uwagę na wszelkie 
  szczeliny, dziury i inne zagłębienia, ponieważ one mogą stać się potencjalnym 
  źródłem zakażenia. Po wyschnięciu, dokładnie spryskuje się całe pomieszczenie 
  środkiem dezynfekującym (Virkon, CID 20 lub Polena JK). Jeżeli w poprzednim 
  okresie hodowlanym, ptaki chorowały, zaleca się najpierw wykonać oprysk 
  całego pomieszczenia wodnym roztworem sody kaustycznej (oczywiście 
  z zachowaniem warunków bezpieczeństwa podanych na karcie informacyjnej 
  opakowania przy wyraźnej konsultacji z lekarzem weterynarii lub instytucji do
  tego upoważnionych). Nie wykonywać tej czynności bez tych konsultacji, 
  gdyż stosowanie tego silnie żrącego środka podlega specjalnym przepisom. 
  Jest to środek bardzo skuteczny i tani lecz niebezpieczny dla zdrowia 
  naszego i zwierząt. Gdy  wykonamy  taki oprysk po dwóch dniach możemy 
  zastosować jeden z w/w środków dezynfekujących. Tak odkażony budynek lub 
  pomieszczenie pozostawiamy puste na okres co najmniej 14 dni. Wskazane jest 
  aby przerwa po między kolejnymi obsadami wynosiła 21 dni. 
      Na trzy dni przed zasiedleniem wyposaża się to lub te pomieszczenia w 
  niezbędny osprzęt do hodowli. Gdy jest już wszystko gotowe, powtórnie 
  spryskujemy całość środkiem odkażającym stosując je na przemian.
  Jest to dużo pracy, ale się opłaca. Jeśli kto kolwiek stwierdzi że samo 
  wapno wystarczy, to lepiej niech nie zakłada hodowli, bo szkoda jego 
  czasu, zdrowia, ptaków.






Higiena chowu  
                                                                                                            
  Wentylacja
  Dezynfekcja

       Wiele czynników decyduje o powodzeniu naszej produkcji zwierzęcej. Potencjalny 
  hodowca powinien przyjąć od samego początku pewne zasady:

  1. Materiał zarodowy i hodowlany
  2. Wyposażenie 
      --   Ściółka   --   Pasza   --  Karmidła    --   Pojenie  --  Klatki

1. Materiał zarodowy i hodowlany powinno się nabywać od zarejestrowanych 
       ferm zarodowych, które prowadzą taką produkcję pod ścisłą kontrolą 
       powiatowych lekarzy weterynarii. Pozyskany od nich materiał hodowlany  jest 
       już po profilaktycznych szczepieniach, odrobaczeniach i odkażeniach  
       chorobotwórczych (zachowanie pełnej profilaktyki) czyli ptaki wolne są od chorób 
       i pasożytów. 
       Dodatkowym atutem jest możliwość nabycia już wstępnie wyselekcjonowanych 
       kurczaków, o określonym przez hodowcę wieku. Również ważny jest fakt czystości 
       gatunkowo pozyskanego ptactwa. Na terenie naszego kraju trudno jest nabyć czysto 
       gatunkowej przepiórki. Bardzo dużo występuje mieszańców i krzyżówek. Najczęściej
       jest to skrzyżowanie przepiórki "japońskiej" z przepiórką mięsną "faraon". Daje
       to następujący efekt, przepiórki są większe wagowo ale kuleje u nich nieśność w
       połączeniu z zwiększonym zapotrzebowaniem na paszę. Ma to duże znaczenie w 
       dalszej ekonomice chowu. 
            Przy użytkowaniu nieśnym, występuje znaczący wzrost zużycia paszy w 
       w stosunku do ilość pozyskanych jaj konsumpcyjnych. 
            Przy użytkowaniu mięsnym, mniejsza waga tuszki w porównaniu do 
       zużycia paszy.
             Jak widać z powyższego nie warto nabywać materiału zarodowego lub 
      hodowlanego z poza zarejestrowanych ferm zarodowych. Napisałem to na 
      podstawie własnych doświadczeń. Ważne jest by nie popaść już na samym 
      starcie w problemy zdrowotne własnego stada. Nie dosyć, że jeszcze nie mamy 
      doświadczenia hodowlanego a borykać się będziemy odrazu z upadkami naszych 
      ptaków w mniejszym lub większym stopniu . Natomiast zachowując powyższe
      zalecenia, możemy tego uniknąć.

2. Do składników wyposażenia, które 
          w dużej mierze wpływają na jakość i 
          zdrowotności naszego stada należą: 

  --   Pasza   --  Karmidła    --   Pojenie  --  Klatki

     Ściółka
     Przy chowie ściółkowym, ważne jest aby stosowana ściółka wolna była od bakterii, 
     pleśni chorobotwórczych i związków trujących. Taka ściółka nie powinna być 
     zbutwiała, zapleśniała. Powinna być sucha, pocięta na 3-5 cm odcinki (tzw. sieczka)
     i pochodzić ze sprawdzonego źródła zaopatrzenia. Pomieszczenie powinno być 
     zaopatrzone w sprawny system wentylacji zabezpieczony siatkami ochronnymi
     przed owadami i gryzoniami, które są potencjalnymi nosicielami wielu chorób.
     Pomieszczenie z ptakami powinno być odizolowane od reszty środowiska. 
     Przy wejściu do pomieszczenia powinna znajdować się mata nasączona 
     preparatem dezynfekującym dla dezynfekcji obówia. Również i w pomieszczeniu 
     od strony ptaków, powinna znajdować się taka mata, uwzględniając odizolowanie 
     jej od dostępu ptaków biegających po danym pomieszczeniu hodowlanym. 
     Z zewnątrz do pomieszczenia z ptakami powinno się wchodzić po przez przedsionek, 
     czyli część odgrodzoną od powierzchni na której przebywają ptaki. W tym przedsionku
     istnieje możliwość zmiany obuwia na obuwie, które służy tylko do poruszania się po 
     powierzchni z ptakami. Przedsionek musi być na tyle duży, by można było w nim 
     postawić taczkę lub wózek służący do wywożenia pomiotu na zewnątrz  hali 
     hodowlanej. Taka część służąca jako przedsionek może być wygrodzona z hali
     hodowlanej siatką zawieszoną na stelażu drewnianym. Propozycję takiego 
     rozwiązania będzie można obejrzeć na rysunkach i zdjęciach umieszczonych w
     dziale "ciekawe rozwiązania". z tego też względu nie będę teraz tego opisywać.

     Pasza                       
  
   --   Ściółka    --  Karmidła    --   Pojenie  --  Klatki
     Nie sposób tu nie wspomnieć o jakości paszy i sposobie jej pozyskiwania. Ma 
     ona niebagatelny wpływ na zdrowotność stada przepiórek. Po wielu 
     eksperymentach i próbach doszedłem do wniosku, iż zaopatrzenie się w gotową 
     paszę, dobrze zbilansowaną i praktycznie sterylną daje w gruncie żeczy najlepsze 
     wyniki hodowlane i ekonomiczne. 
     Jest to najbezpieczniejszy sposób i zarazem najtańszy, mimo iż ceny te są nie małe.
     Ale w ostatecznym bilansie to wszystko się rekompensuje. 
     Sami nie jesteśmy w stanie przygotować dla większej ilości ptaków, tak sterylnej 
     paszy. Przecież produkty które pozyskujemy, nie wiadomo czy są z pleśniami, 
     grzybami, bakteriami, nicieniami itp. zagrożeniami. Pozatym, sami nie jesteśmy 
     w stanie ich tak zbilansować, by zawierały odpowiednie ilości procentowe 
     poszczególnych składników, witamin itd.
     Wierzcie, na pewno to się nie opłaca. Na 100% w niedługim czasie, z tego 
     powodu zaczną się problemy, między innymi choroby i upadki w stadzie. 
     W dziale "zaopatrzenie" podam, które i jakie pasze my stosujemy
     (a są różne dla przedziałów wiekowych)  - opisane są w dziale "żywienie".

 Karmidła                   

   --   Ściółka   --   Pasza   --   Pojenie  --  Klatki
     Ponieważ przepiórki należą do ptaków, które z niespotykaną u innych kuraków 
     zawziętością, rozsypują podaną im karmę. Ważnym elementem wyposażenia 
     hodowli są karmidła, które powinny w znacznym stopniu, ograniczyć ten  
     problem. Na podstawie długoletnich doświadczeń i eksperymentów 
     hodowlanych, mogę przypuszczać iż karmidła, które stosujemy w hodowlach 
     klatkowych bądź na pierwszej w kraju fermie ekologicznej z chowem ściółkowym, 
     dają doskonałe wyniki hodowlane. Karmidła te będzie można nabyć w naszym 
     Zrzeszeniu Hodowców. Informacje będą umieszczone w dziale "zaopatrzenie". 
     Posiadają one zastrzeżoną konstrukcję, wzór użytkowy i przeznaczenie. 
     W przypadku hodowli ściółkowej zminimalizowana jest możliwość pobierania 
     przez te ptaki karmy z podłoża, po którym się poruszają i zabrudzają. Karma 
     tak rozsypana w ich odchody, szybko ulega skwaśnieniu lub całkowitemu 
     zepsuciu. Ma to duży wpływ na choroby przewodu pokarmowego, w wyniku 
     której dochodzi do osłabienia organizmu przepiórki, skutkiem czego jest 
     choroba lub padnięcie. Przy takich zatruciach padnięcia mogą być masowe. 
     Dodatkowo karmidła takie mają ograniczony dostęp do paszy od części 
     zasypowej (przepiórka nie wejdzie do pojemnika z paszą, jedynie może 
     tylko ją pobierać. Ważnym elementem w takiej profilaktyce jest częste ich 
     czyszczenie mycie i dezynfekowanie. Dodatkowym atutem tego typu karmideł 
     jest możliwość zawieszania ich na klatkach służących do hodowli na jaja lub
     mięso, oraz do stosowania w klatce specjalistycznej służącej do odchowu 
     pisklaków. O tego typu klatkach będę pisać w dziale "ciekawe rozwiązania" 
     i będą o nabycia w dziale "zaopatrzenie". Dezynfekcji dokonujemy 
     podobnie i tym samym jak podano powyżej (dezynfekcja). 

     Pojenie                     

  --   Ściółka   --   Pasza   --  Karmidła    --  Klatki

    Ważnym elementem w profilaktyce zdrowotnej, jest system pojenia ptaków 
    (czyli podawanie wody do picia). Po karmie, istotnym czynnikiem wpływającym
    na ograniczenie możliwości zainfekowania stada hodowlanego, na skutek 
    szybkiego rozwoju flory bakteryjnej, która może przyczynić się do wielu chorób, 
    jest, jak podajemy ptakom wodę. Mniej podatnym na zainfekowanie sposobem 
    pojenia, jest system kropelkowy. Woda podawana jest za pomocą specjalnie 
    skonstruowanych smoczków zakończonych grzybkiem,  na którym utrzymuje 
    się duża kropla wody. 
      
      nypel (poidełko) do podawania wody pisklętom             nypel (poidełko) do podawania wody dorosłym ptakom
      
         
     Sposób taki, jest efektywnym i zarazem ekonomicznym systemem 
    pojenia dla pisklaków (A) i dorosłych ptaków (B). 
    W takim systemie istnieje możliwość dezynfekcji podawanej wody dla 
    całego stada. Również dawkowanie i podawanie leków dla całego 
    stada, jest bardo uproszczone i ekonomiczne. Przy tym systemie 
    pojenia, nie ma możliwości przedostawania się z dzioba resztek 
    pokarmu do wody w pojemnikach. Resztki te powodują szybkie kwaśnienie
    wody i rozwój niebezpiecznej dla  zdrowia ptaka flory bakteryjnej. W taki 
    sposób powinno podawać się  wodę, nawet w bardzo małych hodowlach, 
    przy zachowaniu higieny pojenia. Oczywiście system taki powinien być 
    wyposażony również w spodeczki wyłapujące resztki nie wypitych kropel wody. 
    Zapobiega to zmaczaniu odchodów ptasich zlokalizowanych na blacie, poniżej 
    podłogi. Dzięki takiemu rozwiązaniu nie ma przyśpieszonego procesu gnilnego 
    i fermentacyjnego pomiotu ptasiego, skutkiem którego, jest wydzielanie się 
    szkodliwych i trujących gazów, bakterii itp. zagrożeń.
      system pojenia z nyplem dla przepiórek
          
                 Przykład instalacji pojenia: smoczek, podstawek
    Natomiast (nie chcę tutaj nikogo urazić) rozwiązania, które spotyka się u 
    hodowców świadczą o całkowitemu barku wiedzy na temat profilaktyki 
    zoohigienicznej. Wszystkie "patenty" typu rynny z rór plastykowych, 
    wanienki , miski itp. naczynia, w których znajduje się zastała i pełna 
    gnijąej karmy i bakterii  woda, powinno się  szybko usunąć, dla dobra 
    wspólnego ptaków i swojego. Pamiętajmy iż na ściankach takich naczyń 
    zawsze znajduą się miejsca gdzie te bakterie się rozwijają. Ponieważ 
    ścianki mają dużą powierzchni, to sami już rozumiecie, jak wzrasta 
    takie zagrożenie. Jak wykonać taki prosty i zarazem tani system 
    pojenia podam w dziale "ciekawe rozwiązania". 
    Części do tego systemu będzie można nabyć u nas w Zrzeszeniu dział
     "zaopatrzenie". 

    Klatki                         

  --   Ściółka   --   Pasza   --  Karmidła    --   Pojenie 
 
    W chowie klatkowym należy zwrócić uwagę na kilka aspektów. Należą 
    do nich konstrukcja podłogi, boków, przodów, wierzchu, z jakiego 
    materiału są wykonane oraz przede wszystkim ich wymiary. 
        Najlepszym materiałem na klatki, które ustawione są w 
    pomieszczeniach zamkniętych o temp. wahającej się w 
    zakresie 14 -16 °C, jest drut stalowy o średnicy 2-6 mm 
    ocynkowany lub siatka beckerta o oczku  w przedziale 
    szer./ dł. 11- 16 na 11-16 mm i co najmniej  1,37mm średnicy 
    boki i góra, 2mm średnicy spód klatki. Na spód stosuje się wysoko 
    galwanizowaną siatkę, która będzie bardziej odporna na 
    agresywne działanie odchodów ptaków. 
    Przepiórki w pomieszczeniach inwentarskich utrzymuje się w 
    klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych: 
    A)  pojedynczo
    B)  grupowo 
    widok wolno stojącej klatki dla przepiórek z pełnym osprzętem
                   Przykład klatki pojedynczej z pełnym osprzętem. 
    widok baterii klatek do hodowli przepiórek
      Przykład baterii klatek z pełnym osprzętem dla przepiórek,
                w systemie wielopoziomowym,z którego każdą
                                    klatkę można zdjąć i złożyć.
  
     W przypadku utrzymania przepiórek w systemie, o którym mowa jest 
     w  pkt. A wymiary klatki powinny wynosić: 
      •  długość - co najmniej 0,21 m; 
      •  szerokość - co najmniej 0,1 m; 
      •  wysokość - co najmniej 0,2 m. 


   widok baterii klatek do hodowli i selekcji przepiórek

                             Przykład pojedyńczej obsady 
                         kura + kogut lub kogut + dwie kury
                                         Klatki selekcyjne
    W przypadku utrzymywania przepiórek w systemie, o którym mowa 
    w pkt.B, powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu na ptaka, 
    powinna wynosić dla: 
    •  przepiórek nieśnych - co najmniej 0,025 m2 , przy czym wysokość 
     klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m; 
    •  przepiórek mięsnych - co najmniej 0,006 m2 , przy czym wysokość 
    klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m. 
    W przypadku utrzymania przepiórek w systemie, o którym mowa 
    w pkt. A / pkt.2 , powierzchnia, w przeliczeniu na ptaka, powinna 
    wynosić co najmniej 0,04 m2 . 
    Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki (np. woliery), 
    rwale  zabezpiecza się ogrodzeniem do wysokości co najmniej 
    2 m i przykrywa siatką. 
    Powyższe dane zaczerpnięte z Rozporządzenia Ministra Rolnictwa 
    i Rozwoju Wsi z dnia 2 września 2003 r. W  sprawie minimalnych 
    warunków utrzymywania poszczególnych gatunków zwierząt 
    gospodarskich (Dz. U. Nr 167, poz. 1629)  Na podstawie 
    art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt 
     (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002). 
    widok pojedyńczej klatki naszykowanej do dezynfekcji 
         Przykład pojedynczej klatki naszykowanej do dezynfekcji. 
      
    Ważnym aspektem przy konstrukcji klatek jest ich łatwy demontaż, 
    który pozwoli nam na ich dezynfekcję przy wymianie stada. Ponieważ 
    są one wykonane ze stali, to jest niemożliwe przenikanie form gnilnych 
    i bakteryjnych do struktury klatki (czego nie można uniknąć przy klatkach 
    o stelażu drewnianym). Poza tym są o wiele trwalsze w eksploatacji. 
   Jeśli chodzi o ażur boków, to przerwy między drutami lub oczkami 
   siatki mogą wynosić 25 mm (dotyczy klatek do hodowli przepiórek 
   w wieku od 5-6 tygodnia). 
    Przykrycie klatek zazwyczaj powinno być wykonane z siatki 
   plastykowej ze względu na próby wzbijania się przepiórek do 
   góry przy ich spłoszeniu. Przy przykryciu metalowym może 
   następować (nie zawsze) samookaleczenie się przepiórek. 
   Dodatkową zaletą takiej siatki, jest możliwość jej szybkiego 
  demontażu w celu wykonania zabiegu dezynfekcji. 
   Przód klatki powinien posiadać drzwiczki otwierane do 
   środka. Przy ich montażu należy zwrócić uwagę na system 
   mocowania. Najlepiej powinien być wahliwy z mocowaniem 
   górnym i oporem na dole drzwiczek. Drzwiczki powinny opierać 
   się o boki przodu klatki od strony wewnętrzneji. Ten sposób 
   montażu zabezpiecza nas przed otwieraniem ich przez ptaki w 
   momencie napierania na drzwiczki podczas jedzenia. Mamy 
   również możliwość zawieszenia na całej długości klatki, 
   karmnika. Przy tym sposobie montażu, możemy w sposób 
   ciągły, prowadzić kontrolę sanitarną wewnątrz klatek. 
   Największym problemem dla każdego potencjalnego hodowcy 
   a zarazem konstruktora klatki, jest jej spód. Zazwyczaj wykonuje 
   się go w dwojaki sposób. Jest to spód wykonany z prętów 
   o średnicy min. 2 mm i odstępie między nimi w przedziale 
   11 - 17 mm. Jest pewna zależność przy takich konstrukcjach. 
   Jeśli mamy do czynienia z dorosłą przepiórką, to poruszanie 
   się jej po gęstszym ażurze jest dla niej wygodniejsze. 
   Praktycznie zbliżone do poruszania się po siatce (najlepsza). 
   Dobrze zlatują po takim spodzie jajka do kasza znajdującego 
   się na zewnątrz klatki. Jednak część odchodów, które są 
   gabarytowo większe i mają twardą konsystencję, nie przelatują 
   przez ten ażur. Jest to ok. 3% całej masy kałowej. Wylatują one 
   do kosza, lub najczęściej wylatują na podłogę z przodu klatek. 
   Poruszanie się przepiórek po tak gęstym spodzie daje im 
   większy komfort lecz kosztem naszej pracy. Natomiast przy 
   ażurze ok. 16 mm bardzo rzadko się z tym spotykamy. Pod
   każdą podłogą powinna znajdować się taca kałowa "blat",
   który możemy w każdej chwili szybko wyjąć i opróżnić z odchodów 
   przepiórczych, a następnie odkazić. Przód i tył tego blatu 
   powinien mieć rant o wysokości co najmniej 50 mm zagięty 
   do góry pod kątem 45°. Całość powinna wystawać z przodu 
   i tyłu klatki co najmniej 25 mm (wystaje tyle zagięty rant do góry). 
   Daje to możliwość wyłapywania odchodów przepiórczych, 
   które są wydalane przy krawędziach klatek. Natomiast boki 
   klatki możemy zabezpieczyć przez przeplecenie między drutami 
   lub przymocowanie do siatki, paski plastykowe o wysokości co 
   najmniej 100 mm. Dodatkowo można na blat położyć pas grubej 
   folii, którą można bardzo szybko usuwać do dezynfekcji, lub 
   całkowicie ją wyrzucać. 
  widok przykładu zastosowania folii na blatach odchodowych w klatkach dla przepiórek

    Przykład zastosowania folii na blacie           
Przedstawione klatki mają zastrzeżony wzór użytkowy, 
system montarzu i przeznaczenie. 
 ---- Wentylacja ----  Dezynfekcja  ----  Higiena chowu

-- Ściółka -- Pasza -- Karmidła -- Pojenie -- Klatki

 
Copyright © 2007, ecofarming. Wszelkie prawa zastrzeżone