Strona główna
 
Lęgi przepiórek
SPRAWY HODOWLANE
Hodowla
Zoohigiena
Żywienie
Lęgi
Odchów
Choroby
Użytkowanie
Ekonomika
Trudne pytania
Zakładanie hodowli

 

 

 

Lęgi

1. Wszystko o zanieczyszczeniach wylęganych jaj 
2. Selekcja jaj do lęgów 
3. Zasady przechowywania jaj do lęgów 
4. Rodzaje inkubatorów i ich przygotowywanie do inkubacji 
5. Warunki inkubacji
7. Warunki sanitarne 
8. Problemy z wylęganiem - usuwanie błędów 

1) Wszystko o zanieczyszczeniach wylęganych jaj. 
•  Pochodzenie mikrobowych zanieczyszczeń 
Bakterie i ich najprzeróżniejsze formy, które mogą oddziaływać na wylęgające się 
jajka zakarzając je, praktycznie występują w każdym miejscu naszego środowiska 
( w ziemi, wodzie, nawozie i nawet na cząstkach kurzu w powietrzu). Dla tego też jaja, 
które używamy do lęgów, powinny być znoszone przez ptaki w czystych gniazdach, 
na czystych podłogach lub spodach klatek. Warunki sanitarne utrzymywane przy 
ich produkcji powinny być na najwyższym poziomie. 

powrót
•  Jak mikrobowe zanieczyszczenia oddziałują na jajka i pisklęta ? 
W przypadku pojawienia się na powierzchni skorupy jajka, większej ilości bakterii, szansa 
przeniknięcia ich przez skorupę jest bardzo duża. Szansę tą zwiększają jeszcze warunki 
panujące w inkubatorze, jak również wszelkie uszkodzenia w postaci pęknięć skorupy. 
Bakterie atakujące wnętrze jajka, pozbawiają wzrastający embrion wartości odżywczych,
którymi się żwi. Same bakterie mogą produkować toksyny szkodliwe dla embriona.
Powodem tego może być, opóźnienie procesu wylęgania łącznie z jego zatrzymaniem. 
Końcowym efektem takiej działalności bakterii, jest całkowite obumarcie embriona. 
Nawet jeśli embrion zanieczyszczonego jajka przeżyje wylęganie, to pisklę z niego 
wyklute, umiera lub wzrost jego jest zaburzony. Czyli jest niepełnowartościowym ptakiem. 
Dodatkowo zanieczyszczone jajka, z których nie zdołają się wylęgnąć pisklęta, mogą 
też oddziaływać szkodliwie w inkubatorze na pozostałe zdrowe. Dotyczy to też pękniętych
jaj. Faktycznie, jedno takie jajko może mieć zły wpływ na cały inkubator. 

powrót
•  Czy jajko posiada jakieś anty - mikrobową obronę?

Bakterie i inne formy zakażeń mogą bardzo łatwo znaleźć ścieżkę do złej jakości jajka. 
Nietknięte jajko posiada wiele obron, które zapobiegają mikrobowej infekcji. Bariery, które 
ochraniają jajko to: kutikula, skorupa, błona skorupy i albumina. 
Skorupa pokryta jest z zewnątrz kutikulą czyli błoną woskową, która utrudnia bakteriom 
dostęp do jaja. Warstwa ta pomaga:
-  w procesie ochrony przed penetracją bakteryjną do wnętrza 
- przy wymianie gazowej inkubowanego jajka. 
W przypadku gdy warstwa kutikuli jest cienka, pory są zbyt duże lub skorupa jest zbyt cienka, 
bakterie mogą wniknąć do takiego jajka bardzo szybko. Napotkają wewnątrz przeszkodę w 
postaci dwóch błon, które są naturalnym filtrem oraz albuminę, która działa niszcząco 
na niektóre bakterie. Jednakże przy zwiększonej liczbie bakterii, które zaatakowały jajko, 
naturalne warunki obronne są niewystarczające. Dla tego profilaktyka zoohigieniczna 
powinna być prowadzona perfekcyjnie. Zapobiegnie to już na samym początku 
wielu problemom hodowlanym, które pojawić się mogą, już w pierwszej fazie odchowu 
piskląt. 

powrót
•  Jaką profilaktykę zastosować, by zmniejszyć zanieczyszczenie jajka?
 
•  Częsty zbiór jajek, w celu zmniejszenia czasu wystawienia ich na działanie 
   szkodliwych zanieczyszczeń pochodzących ze środowiska. 
•  Utrzymywać w wysokiej higienie miejsca znoszenia jajek. 
•  Zebrane jajka umieszczać w pomieszczeniu chłodniczym przystosowanym do ich 
   przechowywania. Niska temperatura hamuje rozwój bakteryjny.  Temperatura i 
   wilgotność powinna być zawsze na stałym poziomie. 
•  Zapobiegać silnemu nawilgotnieniu powierzchni skorupy. Wilgoć dostarcza pożywki 
   mikrobom oraz mikroklimat, który pomaga ich penetracji do środka. Objawia się to 
   wzrostem kożuszka na skorupie. 
•  Stosować w uzgodnieniu z lekarzem weterynarii środków do profilaktyki bakteriobójczej. 
•  Wyeliminować popękane i uszkodzone jajka. 
•  Unikać ściernego czyszczenia jajek, które mogą wpłynąć na integralność skorupy.
•  Wyeliminować pozyskiwanie jaj od starych wiekowo kur. Skorupa w takich jajkach jest 
   zazwyczaj coraz cieńsza, co czyni ją bardziej podatną na bakteryjne infekcje i uszkodzenia. 

powrót

•  Sposoby profilaktyki higienizacji jaj 
Zanieczyszczenie powierzchni skorupy wylęganego jajka w środowisku domowym jest 
nieuniknione. Jajka szykowane do inkubacji, nie są od razu umieszczane w aparatach 
lęgowych. Są zbierane na przestrzeni dłuższego okresu czasu i przetrzymywane w 
nieodpowiednich warunkach (wilgotność, temperatura, higiena). Okres ten daje 
bakteriom czas na zainfekowanie jajek. 
•  Przykład występowania bakterii na zanieczyszczonej powierzchni jajka : 
Dzień 1 przechowywania - liczba bakterii / jajko 154,446 
Dzień 7 przechowywania - liczby bakterii / jajko 254,228 
Dzień 14 przechowywania - liczby bakterii / jajko 310,444 

Strategię jaką powinniśmy zastosować aby wskaźniki w/w były minimalne to: 
•  Utrzymywanie w czystości gniazda 
•  Częsty zbiór jajek 
•  Warunki przechowywania o wysokiej higienie 
•  Temperatura i wilgotność przechowywania w pomieszczeniu na odpowiednim poziomie 
Jedną z metod przygotowania pomieszczeń służących do przechowywania i inkubacji jajek, jest 
ich odkażenie, po przez zadymienie gazem formaldehydu, lub mechaniczne spryskanie 
preparatami służącymi do odkażania. Również umieszczone tam zebrane jajka, można poddać 
tym zabiegom. Taka procedura w znacznym stopniu zapobiegnie wzrostowi flory bakteryjnej na 
powierzchni skorupy jak i wewnątrz jajka. Warunek który należny tu spełnić, to zastosowanie 
jakiegokolwiek środka dezynfekująego, należy uzgodnić z lekarzem weterynarii. Cała procedura 
musi być zastosowana poprawnie. 

powrót
2)  Selekcja jaj do lęgów                                                                
Kilka wskazówek dotyczących wybieranych jajek do lęgów 
•  Jajka powinny pochodzić od zarejestrowanych hodowli zarodowych, w których 
    produkcja opiera się na stadach wyselekcjonowanych, gdzie prowadzona jest 
    pełna profilaktyka zdrowotna i hodowlana, oraz będących pod stałą opieką 
    specjalistów weterynarii. Zapobiega to krzyżowaniu różnych gatunków 
    (mięsne z nieśnymi) co nagminnie stosowane jest w naszym kraju. Powodem 
    tego jest słaba wydajność nieśna lub mięsna oraz duży stopień upadków na 
    tle zakażeń chorobowych lub uwarunkowań genetycznych. Winą takim stanem 
    rzeczy, można obarczyć przede wszystkim kupujących pisklęta lub ptaki od dzikich 
   wylęgarni lub producentów, którzy nastawieni są tylko na zyski, a nie na jakość 
   produktu i zachowanie czystości rasy. Oni bowiem nigdy nie stosują lub nie będą 
   stosować kompletnej profilaktyki hodowlanej i zdrowotnej polegającej na wstępnych    
   selekcjach materiału zarodowego, w kierunku zwiększenia regularnej nieśności
    lub masy mięsnej przepiórek, stosowania profilaktycznych szczepionek u piskląt, 
    oraz profilaktyki odrobaczania nowo wyklutych  i starych ptaków. Dla takich 
   pseudo producentów, którzy nastawieni są tylko na zysk, to się nie opłca. 
   Populacja stad produkcyjnych, która występuje w naszym kraju jest w większości
   już zwyrodniała, a dzikich producentów oferująych swoje usługi - mnoży się wiele. 
   Każde zakupione stado czy ptak powinien mieć certyfikat od wylęgarni, w którym 
   zapisane są zabiegi stosowane  na tym stadzie, pochodzenie (jakie stado zarodowe)
    - oczywiście potwierdzony przez lekarza weterynarii, prowadzącego daną fermę 
   zarodową i wylęgarnię. Na dzień dzisiejszy sami chodowcy nabywając taki materiał 
   chodowlany mogą sobie przyspożyć tylko poważnych kłpotów  i nie tylko....
•  Unikanie nadmiernie dużych lub małych jajek. Duże jajka wylęgają się słabo lub w ogóle 
   (może wystąpić podwójne żółtko). Małe jajka produkują bardzo małe i słabe pisklęta. 
•  Unikać jajek z niekształtnymi lub cienkimi skorupami. Takie jajka mają trudności z 
   utrzymaniem odpowiedniej wilgotności, potrzebnej dla właściwego rozwoju pisklęcia. 
   Zwiększa się w nich penetracja bakterii przez ich cienką skorupę.
•  Przetrzymywać do wylęgania tylko czyste jajka. Nie myć mechanicznie brudnych jajek lub 
   wycierać ich wilgotną szmatką. Usuwa to ochronną warstwę ze skorupy jajka, przez co 
   wystawione jest ono na bezpośrednie działanie czynników chorobotwórczych,
   w trakcie dłuższego czasu ich przechowywania. Pranie i ocieranie może przyczynić się 
   do przedostania się tych czynników chorobotwórczych, przez pory w skorupie jajka, do 
   wewnątrz. 

powrót
3. Zasady przechowywania jajek do lęgów.                                  
Producenci największą uwagę zazwyczaj skupiają na samym procesie wylęgania. 
Natomiast samo przechowywanie jajek jest lekceważone. Lecz niestety, zanim 
zacznie się sam proces wylęgania, w którym embrion przekształca się w pisklę, potrzebna 
jest również duża troska w sposobie przechowywania tych jajek. Należy stworzyć 
odpowiednie warunki fito-sanitarne, które pozwolą na ich bezpieczne przechowanie i 
przygotowanie do wylęgów. 
Oto kilka porad: 
•  Jajka należy zbierać min. trzy razy dziennie. Jeżeli temperatura codziennie przekracza 
   30° C, to zbiór jajek powinien odbywać się 1 albo 2 razy rano i 2 lub 3 razy po 
   południu. 
•  Tylko nieznacznie zabrudzone jajka mogą zostać użyte do lęgów bez zauważalnych 
    strat lęgowych. 
•  Zaleca się przechowywać jajka w temperaturze ok. 10 -12° C i 75% wilgotności 
   względnej i oczywiście, na ile to możliwe (jeśli nie ma dostępu do urządzenie, 
   które samo zmienia pozycj jajek automatycznie), cienkim końcem do dołu. 
•  Zmieniać pozycję jajka okresowo, jeżeli nie podlegają one inkubacji prze okres od 4 
   do 6 dni, zmieniać ich pozycję co najmniej raz dziennie do momentu umieszczenia 
   ich w inkubatorze  (z praktyki jeśli nie mamy specjalnego urządzenia, które to za nas 
   robi, możemy wykorzystać do tego celu opakowania plastykowe lub z masy papierowej 
   po jajkach. Trzeba jedynie wykonać w nich małe otwory, aby była dobra wymiana 
   gazowa. Uprzednio trzeba je oczywiście wydezynfekować. Samo obracanie polega 
   na b.wolnym przekręceniu platonki do góry nogami). 
•  Przechowywanie jajek do inkubacji nie powinno trwać dłużej jak 7 dni. Po trzech 
   tygodniach możliwość lęgów oscylować może wokół zera. 
•  W przypadku przechowywania jajek w niskiej temperaturze (mocno wychłodzone 
   jajka) przed  włożeniem ich do przygotowanego wygrzanego inkubatora poddać 
   procesowi powolnego podniesienia ich temperatury. Nagłe grzanie ich od 12 do 
   37° C powoduje kondensację wilgoci na skorupie jajka, która prowadzi do 
   częstych chorób i zmniejszonych lęgów. 

powrót
4. Rodzaje inkubatorów i ich przygotowywanie do inkubacji.       
Wielkość i typ inkubatora zależy od potrzeb i przyszłych planów lęgowych i 
hodowlanych każdego producenta. W przypadku gdy mamy do czynienia z 
produkcją przemysłową i częstymi zmianami parametrów inkubowania, 
lęgowych, zaleca się stosowanie osobno inkubatora, klujnika i odchowalnika. 
Każda procedura wymaga innych ustawień parametrów wilgotności, temperatury 
i wydajności świeżego powietrza. Natomiast jeśli wszystkie jajka są z tego samego 
okresu i od tej samej grupy lęgowej (oczywiście w małej ilości jako hodowla 
amatorska), można stosować pojedynczy aparat inkubacyjno-lęgowy. Należy 
zwrócić uwagę na lokalizację inkubatora i klujnika. Dotyczyć to będzie ich ustawienia 
wewnątrz pomieszczeń, w których nie występują skoki temperatur i wilgotności.
 Jest konieczne również, aby pomieszczenie miało dobry system wentylacji. W celu 
dostarczenia dużej ilości świeżego powietrza. Są zasadniczo dwa typy inkubatorów, 
grawitacyjny system wymiany powietrza i wymuszony obieg. 
Grawitacyjny system wymiany powietrza (powietrze stare wygrzane jest wypierane 
przez nowe chłodniejsze) ma zastosowanie w inkubacji hobbystycznej. Ich słabą 
stroną jest mała ilość jaj które można inkubować w danej pojemności, 
z zachowaniem właściwych warunków klimatu. Poza tym trudno w nich 
utrzymać właściwy mikroklimat w zakresach ±0,1% temp., wilgotności ±1% 
i zawartości CO2. 
Do celów komercyjnych przemysłowych, używa się aparaty automatyczne, 
w których wszystkimi parametrami steruje układ mikroprocesorowy, łącznie 
z wahliwym obracaniem jajek (nie toczeniem!!!! ...dlaczego kliknij). W inkubatorach 
tych pojemność  jest wykorzystana do maksimum z zachowaniem wszystkich 
niezbędnych parametrów. 

powrót

Rodzaje lęgów 
  • Naturalne 
    Jest to podłożenie jajek lęgowych pod kwoczącą kurę, kurę liliputkę. 
    Natomiast czekanie, aby któraś z kur przepiórki japońskiej je wysiedziała,
    jest mało efektywne i bardzo trudne.
  • Sztuczne 
    Wylęgowe jajka poddajemy sztucznej inkubacji w aparatach specjalnie do 
    tego przystosowanych. Jajka w nich umieszczane są na specjalnych tacach, 
    które utrzymują je w pozycji pionowej. Tace te wiszą na specjalnym uchwycie, 
    którym możemy sterować, powininno zapewnić się im zakres wachnięć w pionie 
    łącznie o kąt 90°, przynajmniej 4 - 6 razy na 24 godziny. 
       powrót
  • Warunki inkubacji
Błędy, z którymi się borykają potencjalni hodowcy, mają związek z niewłaściwą kontrolą 
temperatury, wilgoci, niewłaściwej wentylacji, zmiany położenia jajek, warunków 
sanitarnych maszyn lub jajek. 
Prawidłowo przeprowadzony wylęg polega na utrzymaniu temperatury inkubacji przez 
14 dni na poziomie 37,8° C, w końcowym etapie inkubacji czyli klucia temp. 37,5° C 
z wahnięciem tylko w granicach ok. 0,2° C (suma temperatur nie powinna się zmienić 
więcej niż 0,4° C). Takie wahnięcia są jeszcze tolerowane. Przedłużone okresy wysokich 
albo niskich temperatur, mają duży wpływ na lęgi. W inkubatorach o wymuszonym obiegu, 
utrzymywanie przez dłuższy czas wysokiej temperatury, prowadzi do produkcji wczesnych 
lęgów lub przegrzania jajek i ich straty. Przy utrzymywaniu niskich temperatur wydłuża się 
okres lęgów. W obu przypadkach wystąpi strata na jakości piskląt (bardzo małe) 
i ilościowa, jak również wpłynie na ich jakość hodowlaną (nieśność lub waga przy 
mięsnych). Przede wszystkim termometry lub czujki temperatury powinny być dobrze 
wyskalowane. Błąd jednego stopnia przez okres inkubacji może poważnie przeszkodzić 
embrionowi we wzroście. 
      
Skutki działania wysokiej temperatury (38°C - 39,5°C) przez okres ok. 2 - 6 godz.

                                       Martwe zawartośći jajek przepiórczych

embrion przepiórki w 7 dniu inkubacji      embrion przepiórki w 12 dniu inkubacji z wykształconym żółtkiem       pisklę przepiórki przed wylęgiem przyschnięte do skorupy w 16 dniu inkubacji 
                 embrion                           embrion z żółtkiem             pisklę przed wylęgiem
          7 dzień inkubacji                    12 dzień ikubacji              przyschnięte do skorupy
                                                                                                            16 dzień inkubacji
           
             pisklę przepiórki przed wylęgiem w ostatnim dniu trudne do oddzielenia od skorupy na skutek obsuszenia             
                                                         pisklę przed wylęgiem
                                              trudne do oddzielenia od skorupy
                                                        na skutek obsuszenia

Drugim parametrem, który ma wpływ na inkubację, jest wilgotność. 
Aby nie doprowadzić do utraty niezbędnej wilgoci przez jajka, w inkubatorze w okresie 
pierwszych 14 dni, powinna być utrzymywana wilgotność na poziomie 65% (suma wahnięć 
skrajnych pomiarów to ok. ±1%). Wilgotność okresu końcowego inkubacji (czyli klucie), 
przez ostanie 3 dni na poziomie ok. 70% (nie więsza. Podczas klucia ilość płynu z pękanego 
jajka jest tak duża, że automatycznie podnosi wilgotnoś wewnątrz inkubatora o kilka %. 
Dochodzi do tego osuszanie się wyklutych pisklaków. W przypadku małej wymienie 
(cyrkulacji powietrza w inkubatorze) gazowej, wystąpi samoistne utopienie się piskląt w 
skorupach jaj, ze wzglęu na b.wysoką wilgotność w inkubatorze lub klujniku (utrudniona 
wymiana gazowa przez skorup i duż wody w skorupie, pisklaki się uszą lub topią).

Skutki działania wysokiej wilgotności (80% - 95%) przez okres 3 - 6 godzin w nocy
              na skutek zacięcia się regulatora wilgotności

       pisklę przepiórki utopione w skorupie jajka       pisklę przepiórki utopione w skorupie jajka 

                  Duże ilości cieczy w skorupach jajek. Embriony i pisklaki utopione.

Ważnym elementem inkubacji i klucia jest bardzo dobra wentylacja. W procesie 
rozwoju embrionu wzrasta zapotrzebowanie na tlen. Tlen wchodzi przez skorupę jajka, 
jak również przez nią usuwany jest dwutlenek węgla. Należy stopniowo zwiększać 
dopuszczenie świeżego powietrza do wnętrza inkubatora. Ważny jest fakt samej 
konstrukcji inkubatora, przy maksymalnym wykorzystaniu jego pojemności. 
Wielkość wentylatora służącego do wymuszonej cyrkulacji powietrza, powinna być 
odpowiednio dobrana tak, aby nie powodowała dużych rotacji (przeciągów). Również 
dobór grzałki i urządzenia do dozowania wilgotności musi zapewnić utrzymanie jego 
stałych parametrów. Wszystko jest ze sobą powiązane. Natomiast wszystkie ("patenty") 
służące do inkubacji i klucia, mogą, a zazwyczaj przynoszą, wiele strat hodowcom.
Należy zwrócić uwagę na zależność: im większa liczba jajek w inkubatorze przy wyższej 
temp. a mniejsza cyrkulacja przy obniżonym dopływie świeżego powietrza, doświadczymy ich 
przegrzania i uduszenia się embrionów. Jeżeli pomieszczenie z inkubatorem będzie 
gorące i nie wietrzone, musimy szybko je ochłodzić i przewietrzyć. W sytuacji gdy zostanie 
wyłączone zasilanie przez awarie układu zasilania, należy drzwi inkubatora delikatnie 
uchylić w celu umożliwienia wymiany gazowej (oddychanie jajek). Nie należy przykrywać 
inkubatora całkowicie, jak to niektórzy hodowcy robią (boją się o spadek temp.), bo 
udusimy to co się w nim znajduje. Tak jak zamknięcie człowieka, w małym szczelnym 
pomieszczeniu. Aktualnie profesjonalne inkubatory mają wypełnienia drewniane komór, 
a drewno dość długo utrzymuje temp. W takim przypadku, wychodzi na to, iż pomieszczenie, 
w którym stoi inkubator, powinno mieć stałe parametry temperatury. Następnym ważnym 
aspektem jest ustawienie i obracanie jajek. Jajka muszą być obrócone co najmniej 4 - 6 
razy na dobę podczas okresu inkubacji. Obracanie regularne jest szczególnie ważne, 
we wczesnej fazie wylęgania. Musimy uważać, aby wzrastający embrion nie przyległ do 
którejś ze ścianek jajka. Brak takiego regularnego obracania przez pierwsze 3 - 4 dni, 
spowoduje powstanie żle ukształtowanego embriona, jak również inne jego wady. 
Można to obracanie zakończyć po 14 dniach.Nie należy obracać jajek w ostatnim okresie 
inkubacji czyli 3 dni przed samym wylęgiem. Embriony poruszają się i ustalają 
odpowiednią pozycję do wylęgania. Inkubator powinien być zamknięty w celu utrzymania 
odpowiedniej temp. i wilgotności. Otwory powietrzne inkubatora powinny pracować w 
tym okresie na maksimum. Jajka początkowo są ustawione w inkubatorze dużym końcem 
w pozycji wzniesionej. Zakres wahnięć jajka powinien oscylować od pionu przód tył 45° 
(odwrócone wahadło). Umożliwia to embrionom, by pozostać we właściwej pozycji 
ukierunkowanej do wylęgu. Nigdy nie należy układać jajka małym końcem do góry. 

powrót
                           Parametry inkubacji dla nie których gatunków ptaków łownych: 
Gatunek 
Incub. 
Okres 
(Dni) 
Czasowy 
Wilgoć
(F) 
</T D> 
Nie 
Obracać
je po 
Wilgoć 
ostatnie 
3 dni 
Największa 
wentylacja 
Kurczę 
21 
100 
85 - 87 
18th dzień 
90 
18th dzień 
Indyk
28 
99 
84 - 86 
25th dzień 
90 
25th dzień 
Kaczka 
28 
100 
85 - 86 
25th dzień 
90 
25th dzień 
Kaczka 
(Piżmówka 
amerykańska)
35 - 37 
100 
85 - 86 
31st dzień 
90 
30th dzień 
Gęś (Etiopka)
28 - 34 
99 
86 - 88 
25th dzień 
90 
25th dzień 
Gwinea fowl
28 
100 
85 - 87 
25 th dzień 
90 
24 th dzień 
Bażant 
23 - 28 
100 
86 - 88 
21st dzień 
92 
20th dzień 
Paw 
28 - 30 
99 
84 - 86 
25th dzień 
90 
25th dzień 
Przepiór wirginijski
23 - 24 
100 
84 - 87 
20th dzień 
90 
20th dzień 
Przepiórka 
17 
100 
85 - 86 
15th dzień 
90 
14th dzień 
Góropatwa
23 - 24 
100 
81 - 83 
20th dzień 
90 
20th dzień 
(Pardwa) 
szkocka kuropatwa
25 
100 
83 - 87 
22nd dzień 
90 
21th dzień 
Gołąb 
17 
100 
85 - 87 
15th dzień 
90 
14th dzień 


powrót

5. Warunki sanitarne                                                                  
Należy przed każdym użyciem inkubatora i aparatu klujnikowego, dokładnie go wyczyścić i 
zdezynfekować. Usuwamy wszelkie pozostałości po skorupach, kurz i inne pozostałości 
odkurzaczem lub innym urządzeniem. Myjemy wszystkie części stałe mechaniczne ciepłym 
roztworem dezynfekującym. Następnie go osuszamy, uzupełniamy jego wyposażenie już
 wstępnie zdezynfekowane i doprowadzamy go do właściwych parametrów dla danego lęgu. 
Tak naszykowany i wygrzany inkubator o stałych parametrach, uzupełniamy jajkami. 

powrót
6. Problemy z wylęganiem - usuwanie błędów                              
Producent drobiu, nowicjusz, zwykle spotyka  na swojej drodze, szereg problemów 
które występują w procesie inkubacji i wylęgania. Na szczęście, przyczyny dla większości 
niepowodzeń mogą zostać zdiagnozowane i usunięte. 
«  Pod tym linkiem znajduje się diagram tych zależności  »
Źródła: 
•  Na podstawie własnych obserwacji hodowlanych i praktyki 
•  Bauer, F., S. G. Tullett i H. R. Wilson, Brytyjska Nauka Drobiu (1990) 
•  Dr. Tom W. Smith, Profesor Nauki Drobiu 
•  Michael Wineland specjalista drobiu Północna Karolina Uniwersytet Stanowy 
 
Copyright © 2007, ecofarming. Wszelkie prawa zastrzeżone